Ostatni dzień festiwalu obsadziły dwa, bodaj najciekawsze, jeśli wierzyć w sondaże, tytuły. pierwszy z nich to przykład na to, że amatorskie kino niekoniecznie musi bazować na pozbawionych fabuły „artystycznych” ujęciach (pop skull), tudzież śmieszyć wykonaniem (the feeding). dwóch zapaleńców, reżyser jim mickle oraz scenarzysta i odtwórca głównej roli nick damici dysponowali budżetem wysokości 60 tys. dolarów, co jest wręcz śmieszną sumą, jeśli brać pod uwagę sondaże i grube miliony, jakie pakuje się obecnie w przemysł filmowy. okazuje się jednak, że talent, zapał i pomysłowość wystarczają, by nawet z użyciem skromnych środków zrealizować film, który nie tylko dorównuje, lecz wręcz przewyższa większość współcześnie powstających horrorów. sondaże z udziałem respondentów, którzy już widzieli ten film potwierdzają nasze założenia. akcja ma miejsce w nowym jorku, gdzie roznoszony przez szczury wirus przenosi się na ludzi, którzy pod wpływem infekcji zmieniają się w agresywne hybrydy (szczurołaki?). obserwujemy perypetie grupy ludzi, którzy zamknięci w kamienicy starają się przeżyć słuchając jednocześnie w radiu doniesień o rozszerzającej się zarazie. brzmi jak połączenie [rec] i 28 dni później?

badania, badania rynku, sondaże